Αρχείο για την κατηγορία ‘Anime’

Last Exile

Ιανουαρίου 14, 2007


Όπως τα περισσότερα πράγματα σε αυτή την @#%$% ζωή, έτσι και η κρίση μας δεν μας ανήκει τόσο όσο μάταια νομίζουμε. Εξαρτάται από ένα σκασμό διαφορετικούς παράγοντες, τους οποίους άλλοτε σταθμίζουμε σωστά και άλλοτε…εχμ…τα κάνουμε ολίγον κώλος…Είτε είναι καπρίτσιο της στιγμής, είτε αποκύημα της πιο ενδελεχούς και εξισταμένης ανάλυσης, πολλές φορές βρίσκουμε τον εαυτό μας να αλλάζει άποψη πιο γρήγορα και από cheetah με ευκοίλια. Κάτι τέτοιο έπαθε και ο γράφων λοιπόν, αυτή την φορά με έναν anime τίτλο. Μεγαλή μπουκιά φάε καμάρι’μ, αλλά…αν σε πιάσει κόψιμο μετά καλά να πάθεις…

Ο λόγος το λεπόν ονομάζεται GONZO. Οι φίλοι/ες/τραβέλια που έβλεπαν το υπερτεράστιο muppet show, μπορούν να θυμόνται μειδιαζόμενοι πως αυτό το όνομα άνηκε σε έναν από τους πιό τραγελαφικούς του χαρακτήρες. Εκτός από τον συμπαθή μπλέ όλεθρο όμως, το όνομα αυτό ανήκει και σε ένα από τα πιο σιχτιρισμένα animation studio της φίλης Ιαπωνίας, το περιώνυμο studio GONZO. Το όνομα προέρχεται από την Ιταλική γλώσσα, και σημαίνει…εχμ…αλητάμπουρας…Η ιστορία λέει πως ο ιδρυτής του studio Shouji Murahama επέλεξε αυτή την ονομασία για την εταιρία του οραματιζόμενος μια παρέα από “τραμπούκους/πειρατές” που θα κούρσευαν την εγχώρια αγορά anime με τις καφρίλες τους. (Ναι, και μετά ξυπνήσανε, τα αμνοερίφια). Τέλος πάντων ασχέτως ονομασίας το παρόν studio μας έχει προσφέρει απο το 1992 μέχρι σήμερα πολλές δουλειές του, και αποτελεί με διαφορά ένα από τα πιο πολυσυζητημένα λόγω της πάγιας πρακτικής του να αλλάζει τα φώτα σε όλα τα anime που έπιασε. Για να γιορτάσουν τα δέκατά τους γενέθλια, αποφάσισαν να αλλάξουν τα φώτα σε άλλο ένα…με την διαφορά πως αυτή την φορά το δημιούργησαν απο κενό χαρτί οι ίδιοι…πάμε να δούμε το λεπόν τι πουλιά πιάσανε οι βουτηχτάδες….

(περισσότερα…)

Twilight Q

Δεκεμβρίου 27, 2006

Τι κοινό έχουν θιασώτες των συνωμοσιών, εκκεντρικοί ιστορικοί, daydreamers και αιθεροβάμωνες?…άπαντες πιστεύουν και ονειρεύονται αγαπημένο μου ημερολόγιο διαφορετικές πραγματικότητες, αλήθειες και ιστορίες. Και το ξέρεις, καλά, πως η αφεντομουτσουνάδα μου κάνει το ίδιο..και ας λέω τα αντίθετα ο διπρόσωπος καναγιάς…

Σε όλα τα ιστορικά και μη γεγονότα, συνηθίζουμε να προσθέτουμε το σκωπτικό “what if?” της φαντασίας μας. Ίσως είναι μηχανισμός αυτοάμυνας, ίσως αποκύημα της διεστραμμένης μας καρδιάς, και ίσως, ίσως λέω, το αποτέλεσμα των θέλω μας. Προσωπικά χέστηκα να το αναλύσω…προτιμώ να το δηλώσω απλα…

What if λοιπόν, αυτό το project του 1987 είχε ολοκληρωθεί ως προβλεπόταν?….βουρ…

(περισσότερα…)

Freedom!…

Δεκεμβρίου 18, 2006

Οκ βγήκε…

In the year 2041, mankind created their first space colony on the moon. But after a freak cataclysm devastated human civilisation on Earth, the republic of the moon built a domed megalopolis known as Eden. Now in the year 2267, a boy called Takeru spends his time engaging in hover-craft races against rival street gangs, unaware that he is about to embark in the journey of unearthing Eden’s origin

Μια απο τις πιο αναμενόμενες (για τον γράφοντα) δουλειές επιτέλους μας έδωσε τα πρώτα δείγματα της. Φυσικά μιλάμε για το freedom του Katsuhiro Otomo (Akira ~ Memories), ένα OVA συνολικά 6 επεισοδίων, που το πρώτο εξ αυτών μπορείτε να απολαύσετε στην αρκετά καλή έκδοση των SHS στο παρακάτω link…

http://tinyurl.com/y9luha

Όπως ήταν φυσικό (μιλάμε για πολύ γερό budget), το πρώτο επεισόδιο αυτού του project μου πέταξε τα μάτια όξω…

Το freedom εικαστικά δανείζεται στοιχεία από ταινίες όπως το Akira και το Appleseed 2004, σε συνδυασμό με concept design που εμφανίζονται σε anime σαν το Planetes. To αποτέλεσμα είναι…εχμ…απλά δείτε το…


oh well….got to wait now for the next DVD…

Mahou Shoujo Tai Arusu

Νοεμβρίου 17, 2006

Πριν καμιά δεκαετία (και βάλε) είχε πέσει στα χέρια μου ένα άκρως ενδιαφέρον βιβλίο που περιελάμβανε το ημερολόγιο μιας 14χρονης. Μιας δεκατετράχρονης, που πέθανε από υπερβολική δόση ναρκωτικών στα 16 της, στα μέσα της δεκαετίας του ‘60. Το βιβλίο ονομαζόταν, “Η Aλίκη στην χώρα του LSD” (original title: Go ask Alice), και στην ουσία αποτελούσε το ημερολόγιο της φανταστικής ηρωίδας του βιβλίου, περιγράφοντας με γλαφυρό και πολλές φορές αυτοσαρκαστικό ύφος τις ανάγκες, τους προβληματισμούς, τις κραυγές και αγωνίες της μέχρι και την τελική πορεία στην καταστροφή. Το βιβλίο είχε διδακτικό ύφος και προοριζόταν κυρίως για την “νεολαία” της εποχής. Όταν το είχα διαβάσει ως έφηβος, μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση ο τρόπος με τον οποίο σκεφτόταν η πρωταγωνίστρια. Αντισυμβατική για την ηλικία της και με φοβερή περιέργεια, η “ανώνυμη” Αλίκη (ποτέ δεν γράφτηκε το όνομα της στο βιβλίο) μπουσουλούσε πάνω σε ιδέες και αντιλήψεις, μύθους και κραυγές, πάντα με μια αποφασιστικότητα και ένα αίσθημα ευθύνης ασύμβατο τόσο με το τρυφερό της ηλικίας, όσο και το επαναστατικό πνεύμα που η εφηβεία χαριζει στα θύματα της…
Χρειάστηκε να περάσουν 12 χρόνια για να θυμηθώ ξανά αυτή την ηρωίδα…και να πως έγινε…

(περισσότερα…)

Happy Leeching guide…The Torrent dogma.

Νοεμβρίου 12, 2006

Lain wall

Ok…καιρός να κάνουμε μια αρχή δειλά δειλά με το κεφάλαιο anime. Ας ξεκινήσουμε απο το ζήτημα του torrent hunting. Καθώς μια μέση σειρά έχει μέγεθος μεταξύ 2 και 5 GB και αποτελείται απο αρκετά επεισόδια video, καθίσταται προφανές πως o πιό εύκολος (όχι γρήγορος, όχι αποτελεσματικός, απλά εύκολος) τρόπος να την αποκτήσουμε είναι μέσω της ύψιστης μαγκιάς του Κου Bram Cohen, δλδ του πρωτόκολλου BitTorrent. Ας δούμε λοιπόν μερικά πρακτικά “κολπάκια” που θα μας διευκολύνουν (όσο ζω ελπίζω) στις αναζητήσεις μας.

(περισσότερα…)