Για νέες ήττες, για νέες συντριβές…

Blog….blog…Τι σκατά με έπιασε πάλι ωρέ ;….

Οκ…λέω να ξεκινήσω να γράφω καμιά παπαριά online. Βασικά αυτό που σκεφτόμουν (ναι, μερικές φορές σκέφτομαι κιόλας) είναι πως θα ήταν ωραίο να μπορούσα να φτιάξω ένα μέρος με tutorials και guides για θέματα όπως anime DL και boxset hunting.

Έχουμε επίσης τα δεδομένα:

• Είμαι ψωνάρα ολκής.
• Θέλω να τ’ακούω.
• Τρέχω σαν τον Βέγγο.

Με αυτά τα προαπαιτούμενα, είμαι σίγουρος (απόδοση 1,30) πως το εγχείρημα θα στεφθεί απο σαρωτική και καθ’ολοκληρίαν αποτυχία. Επίσης για να ισχυροποιήσω έτι περαιτέρω το παραπάνω επιχείρημα, θα προσθέσω κάπου εδώ την διαχρονικότατη ατάκα του αγαπητού (και μακαρίτη) Κου Αριστοτέλη, ο οποίος και έλεγε: “Νέοι γαρ ευμετάβολοι και οψίκοροι εισίν, σφοδρα μεν ποθούσιν, ταχέως δε παύονται”. Σε μετάφραση αποτυχημένου τριτοδεσμίτη (βλ. γράφοντα) αυτό σημαίνει πως πολλές φορές ενθουσιαζόμαστε, αγωνιούμε, γουστάρουμε και προχωράμε κάτι…και μετά απο λίγο τα ρίχνουμε στον βρόντο και πάμε γι’άλλα. Αυτή λέει ο σοφός παππούκας είναι η φύση της τσογλανονεολαίας. (αρχίσαμε τις μαλακίες απο το πρώτο entry απ’ότι βλέπετε)…

Το όνομα του παρόντος blogοτεμάχιου είναι ο τίτλος απο το αγαπημένο μου anime (το καταπληκτικό Ima, Soko ni iru Boku) . Αργότερα λέω να γράψω κανα – δύο φωνήεντα παραπάνω για αυτή την σειρά, μιας και αποτελει κατά την διεστραμμένη γνώμη μου ένα απο τα πιό βαθιά, δραματικά και έντονα κρυφά διαμάντια που έχει να μας προσφέρει η καταραμένη Japanimation.

Αυτά τα ολίγα απο μένα για μένα. (θα με διαβάζω τακτικά, I promise me)…Βουρ λοιπόν…